برايت در دل خــود بازهـم يک خانه مي سازم

سپس از خاطــراتت خانه را ويرانه مي سازم

تو چون ديوانه ام گفتي ببين يکــروزآيا من

ترا هم مثل خود ديوانه مي سازم نه مي سازم؟

به من در ميله اي نوروز آور يک سـبد لبخند

که بي لبهاي تو عمريست با پيمانه مي سازم

دگــــــر نگـــذار مشاطه کند آرايش مــــويت

براي زلف تواز دستـــــــهايم شانه مي سازم

خدا جانم بزرگــي تو ببخشا بت پرست خود

من هرشب از بت مغروريک جانانه مي سازم

اگـــرچندي ندارم مسکن و دکان دراين منزل

براي ديدنت يک خانه در بارانه مي سازم

اگر دل را به آب عشق شستي از خطا جويا

ترا ازجمله اي اصحاب اين ميخانه مي سازم

نميخواهم بلند منزل بسازم چون قومندانان

خدا خواهد سر راه تو يک نيخانه مي سازم!